میلاد شمس الشموس، خسرو اقلیم طوس، شاه انیس النفوس، آقا علی بن موسی الرضا بر همه دوستداران آن حضرت در سراسر عالم مبارک باد.

کوچه پس کوچه مِشَد بوی امام رضا مِدَه

دیدن گلدسته هاش دل آدم جلا مِدَه

صبح زود سر کوچه ها هر کی که از خونه مِیَه

دَس به سینش میزِرَه سلامی به آقا مِدَه

ما که از بچگیمُن همش مِیامَدِم حرم

وقت مردن مِدُنُم جِوابیم به ما مِدَه.

امام رضا (علیه ‎السلام)

هر کس اندوه و مشکلى را از مومنى برطرف نماید خداوند در روز قیامت انـدوه را از قلبش برطرف سازد. (اصول کافى، ج 3، ص268(

خدایا بحق این امام همام، شادی و سرور واقعی و دائمی را در دلهای ما برقرار ساز/آمین. 

به مناسبت این میلاد فرخنده، کلیپ صوتی

در این روز برای شما دوستان عزیز قرار دادم.

نوع فایل : صوتی mp3

دست نوشته ای خواندنی از دکتر شریعتی درباره شب قدر

تاریخ قبرستانی است طولانی و تاریک، ساکت و غمناک، قرن‌ها از پس قرن‌ها هم تهی و هم سرد، مرگبار و سیاه و نسل‌ها در پی نسل‌ها، همه تکراری و همه تقلیدی، و زندگی‌ها، اندیشه‌ها و آرمان‌ها همه سنتی و موروثی، فرهنگ و تمدن و هنر و ایمان همه مرده ریگ!

ناگاه در ظلمت افسرده و راکد شبی از این شب‌های پیوسته، آشوبی، لرزه‌ای، تکان و تپشی که همه چیز را بر می‌شود و همه خواب‌ها را برمی‌آشوبد و نیمه سقف‌ها را فرو می‌ریزد. انقلابی در عمق جان‌ها و جوششی در قلب وجدان‌های رام و آرام، درد و رنج و حیات و حرکت و وحشت و تلاش و درگیری و جهد و عشق و عصیان و ویرانگری و آرمان و تعهد، ایمان و ایثار! نشانه‌هایی از یک «تولید بزرگ»، شبی آبستن یک مسیح، اسارتی زاینده یک نجات! همه جا ناگهان، «حیات و حرکت»، آغاز یک زندگی دیگر، پیداست که فرشتگان خدا همراه آن «روح» در این شب به زمین، به سرزمین، به این قبرستان تیره و تباه که در آن انسان‌ها، همه اسکلت شده‌اند، فرود آمده‌اند.

این شب قدر است.

شب سرنوشت، شب ارزش، شب تقدیر بر یک انسان نو، آغاز فردایی که تاریخی نو را بنیاد می‌کند. این شب از هزار ماه برتر است، شب مشعری است که صبح عید قربانی را در پی دارد و سنگباران پرشکوه آن سه پایگاه ابلیسی را! شب سیاهی که در کنار دروازه منی است، سرزمین عشق و ایثار و قربانی و پیروزی!

و تاریخ همه این ماه‌های مکرر است، ماه‌هایی همه مکرر یکدیگر، سال‌هایی تهی و عقیم، قرن‌هایی که هیچ چیز نمی‌آ‏فرینند، هیچ پیامی بر لب ندارند، تنها می گذرند و پیر می‌کنند و همین و در این صف طولانی و خاموش، هر از چندیشبی پدیدار می‌گردد که تاریخ می‌سازد، که انسان نو می‌آفریند و شبی که باران فرشتگان خدایی باریدن می‌گیرد، شبی که آن روح در کالبد زمان می‌دمد، شب قدر!

شبی که ازهزار ماه برتر است، آنچنانکه بیست و چند سال بعثت محمد، از بیست و چند قرن تاریخ ما برتر بود. سال‌هایی که آن «روح» برملتی و نسلی فرود می‌آید از هزار سال تاریخ وی برتر است. و اکنون، براندام این اسلام اسلکت شده، برگور این نسل مدفون و برقبرستان خاموش ما، نه آن روح فرود آمده است، سیاهی و ظلمت و وحشتشب هست، اما شب قدر؟

شبی که باران فرو می‌بارد، هر قطره‌اش فرشته‌ای است که بر این کویر خشک و تافته، در کام دانه ای، بوته خشکی و درخت سوخته‌ای و جان عطشناک مزرعه‌ای فرو می‌افتد و رویش و خرمی و باغ و گل سرخ را نوید می‌دهد. چه جهل زشتی است در این شب قدر بودن و در زیر این باران ماندن و قطره‌ای از آن برپوست تن و پیشانی و لب وچشم خویش حس نکردن، خشک و غبار آلود زیستن و مردن!

هرکسی یک تاریخ است. عمر، تاریخ هر انسانی است و در این تاریخ کوتاه فردی، که ماه‌ها همه تکراری و سرد و بی معنی میگذرد، گاه شب قدری هست و درآن از همه افق‌های وجودی آدمی فرشته می‌بارد و آن روح، روح القدس، جبرئیل پیام‌آور خدایی برتو نازل می‌شود و آنگاه بعثتی، رسالتی، و برای ابلاغ، از انزوای زندگی و اعتکاف تفکر و عبادت وخلوت فراغت و بلندی کوه فردیت خویش به سراغ خلق فرود‌آمدنی و آنگاه، در گیری و پیکار و رنج و تلاش و هجرت و جهاد و ایثار خویش به پیام!

که پس از خاتمیت، پیامبری نیست، اما هر آگاهی وارث پیامبران است! آن «روح» اکنون فرود آمده است، در شب قدر بسر می‌بریم. سال‌ها، سال‌های شب قدر است، در این شبی که جهان ما را در کام خود فرو برده است و آسمان ما را سیاه کرده است، باران غیبی باریدن گرفته است، گوش بدهید، زمزمه نرم و خوش آهنگ آن را می‌شنوید، حتی صدای روییدن گیاهان را درشب این کویر می‌توان شنید.

سلام بر این شب، شب قدر شبی که از هزار ماه، از هزار سال و هزار قرن برتر است، سلام، سلام،سلام،... تا آن لحظه که خورشید قلب این سنگستان را بناگاه بشکافد، گل سرخ فلق برلب‌های فسرده این افق بشکفد و نهر آفتاب بر زمین تیره ما ...

و بر ضمیر تباه ما نیز جاری گردد. تا صبح بر اینشب سلام !

 خداي مهربونم دوستت دارم!

گفتم: خدایا از همه دلگیرم

گفت: حتی از من؟

گفتم: خدایا دلم را ربودند 

 گفت: پیش از من؟ 

گفتم: خدایا چقدر دوری 

گفت: تو یا من؟ 

گفتم: خدایا تنهاترینم 

 گفت: پس من؟

گفتم: خدایا کمک خواستم

  گفت: ازغیر من؟ 

گفتم: خدایا دوستت دارم

 گفت: بیش از من؟ 

.

.

.

سکوتم پاسخ تمام سوالاتش بود!!

 کوله بارم بر دوش، سفری باید رفت،

سفری بی همراه،

گم شدن تا ته تنهایی محض،

یار تنهایی من با من گفت:

هر کجا لرزیدی،

از سفرترسیدی،

تو بگو، از ته دل

من خدا را دارم...

شاید این چند سحر فرصت آخر باشد

 که به مقصدبرسیم!

در حدیث است که حضرت موسی(ع) در مناجات کوه طور، عرض کرد:

« یا اله العالمین » (ای خدای جهانیان)،   جواب شنید: « لبیک»

سپس عرض کرد:

« یا اله المحسنین » (ای خدای نیکو کاران)،  جواب شنید: « لبیک»

سپس عرض کرد:

« یا اله المطیعین » (ای خدای اطاعت کنندگان)،  جواب شنید: « لبیک»

سپس عرض کرد:

« یا اله العاصین» (ای خدای گنهکاران)، جواب شنید: « لبیک، لبیک، لبیک ».

حضرت موسی (ع) تعجب کرد و عرض کرد: خدایا، تو را خدای جهانیان، خدای نیکوکاران، خدای اطاعت کنندگان خواندم یک بار فرمودی « لبیک »

ولی تو را خدای گنهکاران خواندم سه بار «لبیک» فرمودی، حکمتش چیست؟

میلاد خجسته یگانه منجی عالم بشریت٬ حجت بر حق خدا در روی زمین

حضرت مهدی موعود (عج) 

 برهمه شیعیان ومنتظران آن حضرت و شما دوستان گرامی تبریک و تهنیت باد.

نماز با عشق

عمری نماز به پا داشتم و ندانستم برای چیست و چه می گویم.

ولی امروز الله اکبر گفتم، تو نیز مرا بزرگ خواندی.

نیت کردم، نظر کردی و من مشغول به توصیف صفات تو شدم.

گفتی از توصیف بی نیازم (سبحان الله عما یصفون).

تو خود را در نماز توصیف می نمایی بنده‌ی من، حال توصیف بنما تا من احسنت بگویم.

حمد را آغاز نمودم:

الحمدالله رب العالمین: سپاس خداوندی را که پروردگار جهانیان است.
-  سپاس بنده ای را که دعوتم را لبیک گفت .
الرحمن الرحیم: بخشنده و مهربان است .
-  احسنت بر بنده ای که می بخشد و مهر می ورزد.
مالک یوم الدین: صاحب روز جزاست.
 - جزای تو را میزان اشتیاقت قرار خواهم داد.
ایاک نعبد و ایاک نستعین: فقط تو را می پرستم و تنها از تو یاری می جویم.
-  من نیز خواستار شمایم و منتظرم همدیگر را در رسیدن یاری نمایید.
اهدنا الصراط المستقیم: ما را به راه راست هدایت کن.
-  هدایت نمودم و هدایت از آن توست.
صراط الذین انعمت علیهم غیر المغضوب علیهم و الاضالین: راه کسانی را که آنها را مشمول نعمت خود ساختی، نه راه کسانیکه بر آنان غضب نمودی و نه گمراهان .
-  همانا تو خود در مسیری و شایسته ی نعمت و گمراهان تنها و بی یاورند، من هستم ولی مرا نمی‌یابند، آنها خود چشم خویش را بسته اند. من در همه حال در کنار بنده ام هستم .
حال نوبت توحید گفتن است . بگو تا پاسخت دهم .
قل هو الله و احد : بگو خدا یکتا و یگانه است .
- تو نیز یکتایی در آفرینشت بنگر، تو نیز بی نظیری .
الله الصمد : خداوندی که همه ی نیازمندان قصد او را می کنند.
 - بنده ام تو باور نداری که قسمتی از خدایی و بی نیاز خواهی گشت روزی که من، تو و تو، من باشیم.
من با تو چنانم ای نگار یمنی      خود در غلطم که من تو ام یا تو منی
لم یلد و لم یولد: هرگز نزاد و نه زاده شده .
 - آری من ازلی و ابدیم و تو در سفری از ازل به ابد در راه یافتنی که تو نیز همان اول و همان آخری.
و لم یکن الله و کفوا احد: برای او شبیه و مانندی نبوده است .
 - آیا تو پنداری برای تو شبیه و مانندی آفریدم.
در این گفت و شنود عاشقانه از خود خجل گشتم.

آرام الله اکبری گفتم و به رکوع رفتم که نگاهم از شدت حیرت دوید و گویی از وجودم جدا گشت.

تعظیم زیبای هستی را در برابر وجود خویش می دیدم .

سبحان ربی العظیم و بحمده: ...
-  من در اشتیاق دیدار زیباترین مخلوقم عظمت هستی را در برابرش به تعظیم نشاندم .
زانوانم طاقت نیاورد و به سجده رفتم .

سبحان ربی الاعلی و بحمده : ...
 - آری بنده ی من تو بزرگ و والایی.

بر ساختار وجودیت پیشانیت را می سایی و من می بالم بر خشوع تو، تقدیم تو باد جلال و بزرگی .
بار دگر سجده می روم. اینبار عظمت هستی به گرداگرد وجودم در حال چرخش است.

حال می فهمم چرا سجده بزرگان طولانی است و بر خاستن از آن دل کندنی نیست.

با اشک شوقی که نمی دانم منشاء آن چشمانم هستند یا کل وجودم، برمی‌خیزم به شوق حمد و توحیدی دوباره .
پروردگارا بگذار هر آنچه می گویم خود نیز پاسخ دهم .
آری سپاس جلال و عظمتت را، بخشندگی و کرامتت را، صاحب همه چیز و هیچ چیز تو را می پرستم و یاریت را می طلبم. هدایتم بنما از کور دلی و نگذارم در راه بی کسی. تو بی نیازی و یکتایی و من نیازمند ذات اقدست.
قنوت را در این رکعت می خوانم که بگویم دل پر دعایم امروز فقط یک چیز را می خواهد:

ربنا آتنا فی الدنیاحسنه و فی الاخره حسنه ...

خدایا در دنیا و آخرت تنها تو را می خواهم .
در رکوعم بگذار بر تو تعظیم نمایم و در سجده ام بگذار غرق اطاعت گردم .
شهادتی می دهم با تمام وجود که اشهد ان لا اله الا الله ...

و اگر سلام می گویم حکایت آن است که با خداحافظی ترکت نکنم

و سلام نیت همیشه با تو بودن باشد و تا زمان وصال دیگری از راه برسد از نظرت پنهان نگردم.
اگر می دانستم از زمان این نماز تا نماز دیگر تو همچنان عاشقانه نشسته ای تا من خود را برسانم، دیگر چگونه می توانستم ترکت کنم.

معبود من، معشوق من، من که باشم که تو را در انتظار دیدار خود بگذارم .
با حلقه‌ی رحمانیتت در برمان گرفتی و با حلقه‌ی رحیمت غسلمان می دهی.

این چه حالیست امشب این چه دیداریست؟

ای کاش زمین می گذاشت این لحظه را پایانی نباشد.

کاش دورانش حول زمان نبود تا ثانیه ها مرا از تو دور نسازد.
کاش مفهوم دائم الصلاة را نیز درک می نمودم تا ...  (خوشا آنان که دائم در نمازند)
یا رب دل پاک و جان آگاهم ده         آه شب و گریه ی سحرگاهم ده
در راه خود اول از خودم بیخود کن   بیخود چو شدم ز خود به خود راهم ده
)خواجه عبدالله انصاری(

     اللهم عجل لوليك الفرج   

                              اگر تنهاترين تنهايان شوم، باز هم خدا هست