
نجوايي با امام زمان (عج)
يك روز پنجرهاي رو به جهان گشوده خواهد شد كه زيباترين گل دنيا را به چشمهاي مشتاق مردمان، پيوند خواهد زد.
يك روز خورشيد به جاي آسمان از زمين طلوع خواهد كرد.

اي گُل غايب! هيچ دلي نيست كه نام مبارك تو را همچون گنجينهاي گرانبها، در خود، جاي نداده باشد.
هر درختي وقتي با نسيم زمزمه ميكند دعاي عهد را ميخواند.
اي گل نرگس! خوشبوترين گلهاي دنيا، رايحه وجود تو را وام دارند.
اگر خورشيد بر جهان و جهانيان، نور ميباراند؛ از فيض حضور تو در آسمانها و زمين است. اگر ماه، جاده زندگي را نقره گون و زيبا سازد، به يمن بركت و صفاي وجود توست.

اي مولا! عاشقانت زمزمه « اللهم كن لوليك الحجه بن الحسن... » را بر لب دارند و آرزوي ديدن روي يار .

ميدونيم قابل نيستيم، اما خيلي دلمون ميخواد كه ببينيمت!
جمعهها، همه جمعهها، ديدگانمون رو به سمت آمدن تو ميدوزيم!
دنيا بي تو فاقد گل و عطر معناست.
اي مهدي فاطمه! اي گل نرگس! ما را درياب و چشممان را به جمالت روشن كن .
آمين يا رب العالمين

![]()
![]()

امام زمان(ع) خطاب به امام حسين(ع ) : السلام علي من بكته ملائكه السماء
سلام بر آن كسي كه فرشتگان آسمان بر او گريستند(زيارت ناحيه مقدسه)
![]()
![]()
![]()
ايام شهادت آقا اباعبدالله الحسين تسليت باد

|
مرا درد و مرا درمان حسين(ع) اســت |
مـرا اول مـــــــرا پايان حسين(ع) است |
|
دل هر کـس به ايماني سرشتـــــه |
مرا هم دين و هم ايمان حسين(ع) است |
|
همه عالم به اذن حق تعالــــــــــي |
چو عبدي سر به فرمان حسين(ع) است |
|
بهشت و جنت و فردوس اعــــــلاء |
همه معلــــــــــول پيمان حسين(ع) است |
|
براي هر دلي جانان و جانـــــــــــي |
مرا هم جان و هم جانان حسين(ع) است |
|
عقول جن و انس و هم ملائــــــک |
به حقِ حق که حيران حسين(ع) است |
|
چو خواهم روضه ي رضوان به فردا |
که من را روضه ي رضوان حسين(ع) است |
|
چرا عالم ز جانش نـــــــــــاله دارد |
مگر او هم پريشان حسين(ع) است |
|
اگر خواهي ز حال عبد مســــــکين |
خوشا حالش که مهمان حسين(ع) است |

گريستن از ترس خدا موجب نجات ازجهنم است.
از ستم بركسي كه در برابر تو ياوري جز خدا ندارد بپرهيز.
امام حسين (ع)


![]()
![]()
التماس دعا از دوستان عزيز و گلم
![]()