| تبليغات | X |
رمضان ماه خدا
ماه مبارک رمضان ماه خدا ، ماه رحمت و مغفرت ، ماه نزول قرآن ، ماه دعا و استغفار، ماه کسب تقوا و فضايل انساني ، ماه آشنايي با کتاب آسماني وماه شهادت شاه مردان مولاي متقيان حضرت علي ابن ابي طالب (ع) و ماه توبه و انابه است .
ماه رمضان ، به نوعى فصل محاسبه است. « محاسبه» و « مراقبه» هم يك آينه است، اما ... پيش چهره جانت و در برابرروحت! و ..شايد در حضور جمع و در ازدحام روز مره گى نتوانى و مجالى نيابى تااز خودت حساب بكشى،هم خلوت و تنهايى و فراغت، چاره ساز است. لحظات سرشار از بركات و معنويات رمضان از همين فراغتهاى مطلوب و دوست داشتني است.فرصت خلوت با خويش و خداست، ساعات حضور و در مجلس «مراقبه» و «محاسبه» است، موعد امتحان اخلاص است، فرصتى است تا «دفتر دل» را بگشايى و « كتاب عمل» را بازخوانى كنى.
اگر انسانها در راه رشد و تعالي خود و در راه عبادت خداوند سبحان که هد ف آفرينش انسان است ، وجود خود را پيراسته از گناه کنند و تقو ا و خداشناسي را براي هميشه در وجود خود زنده نمايند ، سعادت و عزت دنيا و آخرت را بدست آورده اند .
ودر ماه رمضان روزه گرفتن درس مساوات و برابري در جامعه است . با روزه گرفتن حال و روز گرسنگان جامعه به طور ملموس بر اغنيا معلوم ميشود . روزه سبب ميشود تا روح هوس راني و شهوت راني در انسان شکسته شود و با شکسته شدن شهوت ، عقل انسان هويدا ميگردد .
همه ما ميدانيم که يکي از علت هاي مريضي در افراد، زياد روري در خوردن غذاهاي مختلف است . با روزه گرفتن در حقيقت دستگاه گوارشي انسان استراحت ميکند و امروزه دانشمندان يکي از راه هاي درمان بيماري ها را روزه گرفتن ميدانند.
در هواي گرم در ماه رمضان تشنه شود تا به ياد تشنگي روز قيامت بيافتد . چون در روز قيامت انسان نياز به غذا و آب دارد. اما بايد براي رسيدن به آنها سرمايه را در اين دنيا کسب کرد .
روزه سبب ميشود که قلب جولانگاه شيطان نباشد و تقوا مهمترين فلسفه روزه است .
فاعتصموابتقوي الله ، فان لها حبلا" و ثيقا به تقواي الهي چنگ بزنيد ، زيرا تقوا داراي ريسمان محکم است به جا آوردن واجبات و ترک محرمات نشانه تقوا است و اگر کسي لذت هاي مادي را براي انجام واجبات و اجتناب از محرمات ترک کند ، به بالاترين مقام نايل ميگردد .
پيامبر اکرم ( ص) فرمود : هر مومني که براي رضاي خدا در ماه رمضان روزه بگيرد ، خداوند هفت چيز را به او ارزاني ميکند .....
آنچه را که از حرام بريدن او روييده است ذوب مي کند .
به رحمت خدا وند ميرسد .
کفاره گناه پدرش حضرت آدم (ع) را مي پردازد .
سکرات مرگ بر او آسان ميشود .
از گرسنگي و تشنگي روز قيامت در امان مي ماند ، خداوند او را از آتش جهنم مي رهاند، او را از نعمتهاي بهشت بهرمند مي سازد .
ماه مبارک رمضان ماهي است که شما به مهماني خدا دعوت شده ايد در اين ماه ميزبان ، خداوند غني مطلق است و ميهمانان بندگان محتاج و فقير هستند.
در اين ماه از طرف انبيا و ائمه اطهار ( ع) به مهماني خدا دعوت مي شويد ولازم است که قبل از رفتن به مهماني که ميزبانش خالق همه موجودات است ،انسان خود را مهيا کند . در ميهماني هاي دنيوي ، انسان لباس نو مي پوشد ، به بدن خود عطر ميزند و خود را آماده ميکند ، در ميهماني اين ماه هم بايد وجود خود را از گناهان پاک کنيم و با قلبي پاک به سوي اين ميهماني برويم .
در اين مجلس ميزبان به ميهمانان خود ارزش داده و آنها را از اهل احسان و بخشش قرار داده و نهايت احترام را نسبت به آنها قائل شده است . در حقيقت ميهمانان در اين ماه هرچه از خدا طلب کنند ، مورد قبول او واقع ميشود و ميزبان با فضل و کرامتي که دارد ، تمام خواسته بندگانش را مورد اجابت قرار ميدهد .....
بشرط آنکه خدا را با نيت درست و قلب پاک بخوانند ، در هر عملي نيت لازم است و در نيت اخلاص شرط ميباشد . که اعتقاد به معاد و قيامت و اينکه ماوراي اين دنيا فاني ، يک جهان باقي وجود دارد . و به روز قيامت و روز حشر و نشر آگاه است .
برخيز، باراني شو، پر از طراوت ، خيس شو از رنگ وضو ... سجادهات را که پر از نرگسي ها کرده بودي ، باز کن ......صداي موذن را مي شنوي ؟
برخيز و به احترام ميزبان ، قيام کن ، چنان بزرگي اش را تکبير بگو که " او " به بر داشتن چنين بنده اي به خود ببالد .....فراموش مکن آمده اي مهماني ، محترم باش و احترام کن مقدسات را .......حالا ميزبان به استقبالمان آمده ، نگاهمان که مي کند ، زيباتر مي شويم ، آيينه شو...خودت را تماشا کن ، حالا آراسته تر از هميشه به مهماني خدا آمده اي .....دستانت پر از دعاست ، حالا ديگر گرسنگي و تشنگي فراموشت شده ...پر از ياد خدايي ، عين روزهاي خدا را زندگي مي کني و لحظه هاي ناب الهي را بي قرار ميشوي ....سحر که پر از مهتاب شدي ، آسمان را شايسته باش ، هنگام افطارمبارک شو ، تماشايي باش ، تا مي تواني نيکي کن همه را ، آنقدر روشن شو که يازده ماه ديگر ، هرگز تاريکي را دچار نشوي .....
بارى ... آينه بردار، كمى در خويش بنگر، در خلوت خويش، با خودت صميمى باش.
انا انزلناه في اليله القدر ليله القدر خير من الف شهر ........شبهاي قدر را فراموش مکن ....که در رحمت خدا باز و بخشندگي پروردگار عالم بي نهايت است ...، و نداي هر مومني را بي پاسخ نخواهد گذاشت ... التماس دعا
اللهم عجل لوليك الفرج
اگر تنهاترين تنهايان شوم، باز هم خدا هست 
مهدي جان منتظرانتان ميخواهند كه با حضور شما جشن ميلادتان را برگزار كنند
مهدي جان منتظرانت تو دعاي ندبه ميگويند « متي ترانا و نريك »
كي باشد ما را ببيني و ترا ببينيم
با همهی لحن خوش آواييم دربدر کوچهی تنهاييم
ای دو سه تا کوچه ز ما دورتر نغمهی تو از همه پرشورتر
کاش که اين فاصله را کم کنی محنت اين غافله را کم کنی
کاش که همسايهی ما می شدی مايهی آسايهی ما می شدی
هر که به ديدار تو نائل شود يک شبه حلال مسائل شود
دوش مرا حال خوشی دست داد سينهی ما را عطشی دست داد
نام تو بردم لبم آتش گرفت شعله به دامان سياوش گرفت
نام تو آرامهی جان منست نامهی تو خط امان منست
ای نگهت خواستگه آفتاب بر من ظلمت زده يک شب بتاب
پرده برانداز ز چشم ترم تا بتوانم به رخت بنگرم
ای نفست يار و مددکار ما كي و كجا وعده ديدار ما
دل مستمندم اي جان به لبت نياز دارد به هواي ديدن توهوس حجاز دارد
به مكه آمدم اي عشق تا تو را بينم تواي كه نقطه عطفي به اوج آئينم
كدام گوشه مشعر ، كدام كنج منا به شوق وصل تو در انتظار بنشينم ؟
روا مباد كه بر بندهات نظر نكني روا مباد كه ارباب جز تو بگزينم
چو رو كني ، به رهت درد و رنج نشناسيم به لطف روي تو دست از ترنج نشناسيم
خـــدايا : من انسانم به آنگونهاي که تو آفريدي . نمي توانم مثل فرشتگانت پاک و آسماني باشم .
گاهي فريب مي خورم و گاهي فريب ميدهم . گاهي ناشکر مي شوم و گاهي خودخواهي وجودم را فرا مي گيرد.
اما هميشه پشيمان مي شوم و به سوي تو باز مي گردم چون آغوش تو هميشه به رويم باز است.
پروردگارا مي دانم که دعا سرنوشت بد را از ما دور مي سازد. پس اين بار نيز دست نياز را به درگاه تو دراز مي کنم و از کسي خواستههايم را طلب مي کنم که هيچ گاه بر سرم منت نمي گذارد . آرزوهايم را به تو مي گويم . به تو که هميشه دوست مني . عاشقتر از هميشه سر بر آستان ملکوتيت مي گذارم و در دل دعا مي کنم و از تو مي خواهم که اگر به صلاح است دعايم را مستجاب کني
خـــــدايا: سايباني از جنس اشک و نياز مي خواهم تا سجادهي دلم را در آن بگسترانم و با دستان خسته قنـــوتم از تو بخواهم که بر وجود سردم نور نگاهت را بتاباني و گلهاي زيباي عشق و ايمان را بار دگر در من تازه گرداني ...
خـــــدايا : به من توفيق تلاش مقابل شکست، صبر در نوميدي، رفـتن بي همـــــراه، کار بي پاداش، فداکاري در سکوت، دين بيدنيا، ايمان بي ريا، خوبي بي نمود، عـــــشق بي هوس، تنهايي در انبوه و دوست داشتن بدون آنکه دوست بداند، روزي کن....
وهمواره با من بمان و تنهايم مگذار.
بگذار نخي به انگشتانم ببندم تا هرگز فراموشت نکنم که آرامش دل تنها با ياد تو ميسر است...
توفيقم ده که :
بيش ازطلب همدردي، همدردي کنم
بيش ازآنکه مرا بفهمند، ديگران رادرک کنم
بيش ازآنکه دوستم بدارند، دوست بدارم
زيرا درعطا کردن است که ميستانيم و در بخشيدن است که بخشيده ميشويم ودر مردن است که حيات ابدي مي يابيم...
اللهم عجل لوليك الفرج
اگر تنهاترين تنهايان شوم، باز هم خدا هست
