| تبليغات | X |
السلام عليك يا علي بن موسي الرضا
سالروز شهادت ولي نعمت و آقامون علي بن موسي الرضا بر همه عاشقان آن حضرت تسليت باد.
حضرت رضا(ع) فرمود:((ان يکونَِِِِِ ذاکرأ غََير ناس و لا بطرأ))،( علت و جود نماز اين است ) که آدمی هميشه هشيار باشد تا گرد و غبار فراموشی حق، بر دل او سايه بيفکند و مغرور نگردد. (وسائل الشيعه،ج 3، ص5)
امام رضا(ع) می فرمايند: هر کس مسلمان تهيدستی را ديدار کند و به او سلام دهد، اما متفاوت با سلامی که به ثروتمندان می دهد، روز قيامت، خداوند را ديدار می کند، در حالی که خدا بر او خشمگين است.
امام رضا(ع) می فرمايند: از بهترين نوع صدقه، ياری کردن تو نسبت به ناتوان است.
امام رضا(ع) می فرمايند: کسی که گره از کار مؤمنی بگشايد و شادش کند، خداوند هم در روز قيامت، کار بسته او را می گشايد.
امام رضا(ع) می فرمايند: تميزی و پاکيزگی از اخلاق پيامبران است.
امام رضا(ع) می فرمايند: هيچ بنده ای به کمال حقيقی ايمان نمی رسد، تا اينکه اين سه خصلت در او باشد: دين شناسی، اندازه و برنامهريزی در زندگی و شکيبايی بر سختیها و ناملايمات.
نمونهای از تعاليم امام رضا(ع)
1- کسی که به زبان، استغفار کند ولی در دل پشيمان نباشد، همانا خود را مسخره کرده است.
2- کسی که از خداوند طلب توفيق کند وليکن سعی و تلاش نکند، همانا خود را مسخره کرده است.
3- کسی که از خداوند از خداوند طلب بهشت کند ولی در شدائد و سختیهای عبادت و اطاعت خدا مقاومت نکند و به راحتی تن به گناه دهد، همانا خود را مسخره کرده است.
4- کسی که از آتش جنهم به خدا پناه برد ولی ترک شهوات دنيوی را نکند، همانا خود را مسخره کرده است.
روايت شده: حضرت رضا(ع) پس از نماز صبح، از آغاز فجر تا طلوع خورشيد با هيچ کس سخن نمی گفت، و اگر نيازی به سخن مهم پيدا می کرد، با جابه جايی و اشاره، آن را ادا می نمود.
به اميد استفاده و بهره مند شدن از فيوضات و برکات بسيار ارجمند ساعت بين طلوع فجر و طلوع خورشيد، استغفار و قرائت قرآن و مناجات و راز و نياز يا خدا، در اين وقت بسيار مطلوب است.
در اين ساعت در بر سينه ات بگذار و هفتاد بار بگو: ((يا فتاح)) {ای خداوند گشايش بخش} و دعای زير را مکرر بخوان:
((لا اله ال الله وحدهُ لا شريک لهُ، له الملکُ و له الحمد، يحيی و يميتُ و هو حیّ لا يموت، بيده الخير و هو علی کل شی قديرُ.))
اللهم عجل لوليك الفرج
اگر تنهاترين تنهايان شوم، باز هم خدا هست 
سالروز رحلت جانسوز پيامبر اعظم(ص)
و شهادت حضرت امام حسن مجتبي(ع)
بر عموم مسلمين جهان تسليت باد.
چقدر منتظريم ؟!
آيا اين بيانصافي نيست كه امام زمانمان بيش از 1170 سال منتظر ما باشد و ما به عنوان يك شيعه يك سال، يا چند ماه و يا حتي چند لحظه منتظر او نباشيم؟
او با محبتي غيرقابل وصف، شبها در مناجاتش با خدا از ما ياد كرده و ميكند، اما ما يا هرگز از او يادي نميكنيم و يا همواره به فكر حوائج شخصي خودمان هستيم.
در واقع ما خيلي بيانصافيم، چرا كه عامل اصلي غيبت آقا ماييم و در عين حال فكر ميكنيم هيچ تقصيري در غيبت آقا نداريم!
آيا براي جامعه بشري زشت نيست كه خداوند نجات دهنده آنها را، يازده قرن قبل براي هدايت آنان انتخاب كند و حتي آن بزرگوار به مردم بفرمايد: اگر به طور يكپارچه مرا بخوانيد هرگز از ديدار من محروم نخواهيد شد، ولي هيچ كس نداي او را پاسخ نداده و همه او را به نسلهاي آينده حواله بدهد و بگويند حالا كه امام زمان (عج) ظهور نخواهد كرد!
اگر كوفيان 25 سال اميرالمومنين (ع) را خانه نشين كردند، ما با اين تفكر غلط كه هنوز خيلي به ظهور آقا مانده، امام زمانمان را حدود 1172 سال، خانهنشين كردهايم. اگر جد غريبش در صحراي كربلا چند مرتبه نداي « هل من ناصر ينصرني » را سر داد و به شهادت رسيد، اما امام عصر (عج) هزاران مرتبه اين ندا را به گوش ما رساندهاند.
براستي چند نفر از ما عملا به اين ندا پاسخ دادهايم ؟
چند درصد از وقت ما متعلق به آقاست؟
چقدر مهدي فاطمه (عليهما السلام) را شناخته و چند نفر را با او آشنا كردهايم؟
چقدر در مظلوميت، تنهايي و مهجوريت او مقصريم؟
مهدي فاطمه هم منتظر است!
گفتم شبي به مهدي، (عج) از تو نگاه خواهم گفتا كه من هم از تو، ترك گناه خواهم
اللهم عجل لوليك الفرج
اگر تنهاترين تنهايان شوم، باز هم خدا هست
